"Możesz przyprowadzić konia do wody, ale dopiero jeśli przekonasz go, aby popływał na plecach - coś osiągnąłeś"


Próbuję znaleźć odpowiedzi na pytania dlaczego... i co jest tego przyczyną. Mówić o tym jest łatwo ale.... Znacie to z autopsji. Najlepsze rozwiązania znajdują się w nas samych, spróbujmy tylko popatrzeć na siebie z boku, bez emocji. Przeczytajcie a potem ........... Powodzenia

Post 21 listopad 2018 In Mój punkt widzenia ... z życia brane

Powinniśmy sobie wreszcie uświadomić fakt, że nasi partnerzy nie są naszymi służącymi, nie są przedmiotami, których przyszłym losem nikt nie musi się przejmować. Często ludzie kierowani zauroczeniem czy fascynacją nie zdają sobie nawet sprawy, albo też nie chcą o tym myśleć, co przyniesie nieunikniony upływ czasu ich partnerom/-kom. Są sprawy, które przy odrobinie dobrej woli można z wielką dozą prawdopodobieństwa jednak przewidzieć. Ale na to trzeba jednak trochę czasu i niestety, naprawdę kochać.

To jest bardzo podobne do leczenia wielu groźnych chorób. Wtedy lepsza jest bolesna ale skuteczna operacja niż powolne niszczenie całego organizmu. Oczywiście nie wszystkiego należy się bać i nie od wszystkiego uciekać, ale są sprawy, których nie można jednak nie zauważyć. Wtedy właśnie powinno się dobrze wszystko przemyśleć, a więc czy bardziej kochamy siebie, własne uczucia, zaspokojenie własnych potrzeb i oczekiwań, pomimo świadomości tego, co jest praktycznie nieuniknione, co stworzy duże zagrożenie dla uczuć i bezpieczeństwa kochanej osoby, czy też naprawdę kochamy ją, tę właśnie osobę.

Post 12 listopad 2018 In Mój punkt widzenia ... z życia brane

Jak to jest z mniej lub bardziej osobistymi kontaktami w internecie, z naszymi rozmowami? Czy powinniśmy spokojnie rozmawiać z kim chcemy i jak chcemy, bo przecież to tylko wirtual? Czy też może powinniśmy takie kontakty traktować jak część zdarzeń w naszym życiu, zdarzeń istotnych, działających na nasze myśli, uczucia, emocje i pozostawiających tam swoje ślady? Dlaczego staramy się ukryć niektóre nasze spotkania wirtualne przed naszymi partnerami? Czy dlatego, że się ich boimy, czy tylko dla świętego spokoju ( to nasza wersja)? Dlaczego jest taki wielki brak zaufania w tej materii? Uważamy, że wszystko jest OK, jednak nasze drugie połowy mają co do tego wątpliwości. Jak to z tym jest?

Może ktoś mi szerzej wyjaśni, czy jest to tylko zabawa, czy trochę inna, chociaż czasami bezlitośnie brzemienna w skutkach, gra w życie? A jeżeli tak, to gdzie jest jej granica i czy jest możliwa do uchwycenia? Pytań jest wiele, ale może chociaż na niektóre z nich ktoś z Was pomoże mi znaleźć odpowiedź. Patrząc na to z jednego punktu widzenia dość łatwo ją znaleźć, ale patrząc na to szerzej odpowiedź wydaje się niemożliwa, bo zawsze znajdzie się jakieś ... ALE. Ciekawi mnie czy takie kontakty coś w Waszym życiu zmieniły? A jeżeli tak, to czy były to dobre zdarzenia, czy może nie? ...